What to do with my hands? Over ethische vragen bij de doop in de heilige Geest

Ik wil er iets van zeggen!

De European Pentecostal Theological Association organiseert elke zomer een theologische conferentie ergens in Europa. Dit keer dicht bij huis (voor mij dan), namelijk in Leuven. Tijdens iedere conferentie wordt gekozen voor een specifiek thema. Dit jaar is dat ‘Holiness and Ethics in the 21st Century‘.

Ik heb me gemeld om een paper te schrijven. Het lijkt me een geweldig thema om nader te onderzoeken. Ik wil de focus leggen op het menselijk handelen tijdens en rondom de vervulling met de doop in de heilige Geest.

Nu zou ik het supertof en nuttig vinden om ook van jou input en feedback op dit thema te krijgen!

Ik heb het volgende in gedachten

De titel van de paper moet zoiets worden als ‘Is laying on hands still ethical acceptable today?’ Of: ‘What (not) to do with my hands?’.

In het stuk wil ik dus ethische aspecten verkennen die komen kijken bij de vervulling met de heilige Geest. Om precies te zijn: welke ethische vragen spelen er wanneer God ervoor kiest om een gelovige te betrekken in de doop met de heilige Geest?

Voor de pinkstergemeente is het een legitieme praktijk dat de ene gelovige actief betrokken is bij het verlangen van de andere gelovige om vervuld te zijn van Gods Geest. Denk bijvoorbeeld aan de apostelen die de Samaritanen de handen oplegden (Hand. 8:17). Of aan Ananias, die de handen op Saulus legde (Hand. 9:17). Deze ervaring met Gods Geest blijft vanaf pinksteren een algemene ervaring in de vroege Kerk (zie o.a. Rom. 15:13 en Ef. 5:8). De moeite waard dus om eens uit te diepen.

Spelen er dan ethische vragen op dit gebied?

Geen idee, eigenlijk. Daarom hoor ik ook graag jouw reactie!

Maar zo toevallig kom ik niet op dit onderwerp. Aan het begin van het jaar sprak ik in Evangelische Kerk De Pijler in Lelystad. Over de handen opleggende apostelen in Samaria.

Ik kwam toen tot de conclusie dat die praktijk niet onbekend zou moeten zijn in een gezonde gemeente, maar tegenwoordig wel vaak lijkt te ontbreken. Terwijl we geloven dat de vervulling met Gods Geest essentieel is voor levensheiliging. Is een come back van deze praktijk nodig?

Misschien hebben we schroom gekregen. Want hoe rijmen we handen opleggen met #metoo…? Hoe rijmen we dat met het zweterige, opzwepende imago die pinkstergelovigen al dan niet terecht opgeplakt krijgen?

De pinkstergemeente houdt van vrijheid en spontaniteit in het geloofsleven. Ik ook. Daar zitten voor mij veel mooie kanten aan. We moedigen elkaar aan om vrijmoedig te zijn en uit te stappen in geloof. Maar dat kan ook heel fout uitpakken. Vrijmoedigheid wordt vrijpostigheid.

Dus als er geen vragen leven op dit gebied, dan zouden we ons misschien moeten afvragen of het niet de hoogste tijd wordt…

Maar… wanneer gaat vrijmoedigheid dan over in vrijpostigheid?

Die grens wil ik in het artikel in het licht brengen. Wat is ethisch verantwoord?Ik geloof dat God Zijn kinderen ook in de 21e eeuw wil gebruiken om mensen te vervullen met Zijn Geest. Maar God wil niet dat mensen beschadigd raken in dat gebeuren. Hoe houden we deze praktijk zuiver?

Daarom zou ik het tof vinden om jouw gedachten, ervaringen en overtuigingen te horen. Die zullen mij ongetwijfeld helpen om tot een sterke paper te komen. En een sterke paper draagt weer bij aan gezondere beweging voor Gods koninkrijk.

Je kunt reageren via de facebookpagina van troas.nl of een mail sturen naar mij via contact@troas.nl.